نماینده ولیفقیه در سیستان و بلوچستان تبیین کرد:
عبادت تنها نماز و دعا نیست؛ تفکر درباره خدا و نسبت انسان با او از مهمترین عبادتهاست
امام حسین(ع) الگوی صبر شاکرانه در برابر مصیبتها بود
عبادتها سه نوعاند؛ عبید، تجار و احرار و عبادت احرار عبادتی خالص برای خداست
عبادت صحیح، عمل صالح و یقین، انسان را به رشد معرفتی و هدایت میرساند
اعتکاف تمرینی برای تقویت صبر، عمل صالح، یقین، خوف از خدا و امید به فضل الهی است
به گزارش روابط عمومی دفتر نماینده ولیفقیه در سیستان و بلوچستان، آیتالله محامی در جمع دختران دانشجوی معتکف در محل مسجد قائم(عج) دانشگاه سیستان و بلوچستان گفت: فضای اعتکاف باعث توجه و تفکر در رابطه با هدف آفرینش میشود؛ اینکه ما چه باید بکنیم و در واقع اعتکاف فرصتی است برای محاسبه و خودسازی.
امام جمعه زاهدان افزود: فرد نیت میکند که در ایام اعتکاف، حداقل سه روز و حداکثر ده روز، مشغول عبادت خدا باشد و اگر غذایی میخورد، اگر استراحت میکند، برای عبادت است؛ برای خوابیدن نیست، برای خوردن نیست، برای گفتوگو و حرف زدن نیست، بلکه برای عبادت است و همه چیز باید در مسیر عبادت باشد.
نماینده ولیفقیه در استان سیستان و بلوچستان با بیان اینکه عبادت فقط نماز خواندن، دعا خواندن و قرآن خواندن نیست، گفت: عبادت انواع مختلفی دارد و یکی از عبادتهای مهم، تفکر است؛ اینکه انسان فکر کند درباره خدا، درباره کار خود، و درباره نسبت خود با خدای تبارک و تعالی و باید فکر کنیم، احساس کنیم و این تفکر واقعی باشد.
وی با اشاره به فرمایش امام حسن عسکری(ع) اظهار داشت: طبق روایت امام حسن عسکری(ع)، عبادت شامل امور زیادی میشود؛ اینکه خدا کیست، چه نعمتهایی به ما داده، ما که هستیم و چه وظیفهای داریم اینها سوژههای فکری هستند که انسان باید درباره آنها فکر کند.
آیتالله محامی افزود: یکی از سوژههای تفکر، دعاهایی است که از معصومین(ع) به ما رسیده است و قرآن، سخن خداست که نازل شده و دعاهای مأثور نیز که از پیامبر و اهلبیت(ع) رسیده، معارفی بسیار بلند دارد و دعاها چون گفتوگوی معصوم با خداست، در اوج قرار دارد و معارفی در دعا وجود دارد که گاهی در احادیث دیگر کمتر دیده میشود.
وی ادامه داد: روایات معمولاً متناسب با سطح فهم مخاطب بیان شده، اما دعا، گفتوگوی امام با خداست و اوج معارف در آن مطرح میشود و به همین دلیل، توصیه میشود دعاها با توجه به ترجمه خوانده شود.
آیتالله محامی در ادامه سخنان خود با اشاره به یکی از دعاهای مأثور از معصومین(ع)، به تبیین فراز «اللهم ارزقنی صبر الشاکرین» پرداخت و اظهار داشت: دعا با نام خدا آغاز میشود؛ «اللهم» در ابتدای این دعا از خداوند درخواست میشود «صبر شاکرین» به انسان عطا شود اینجا ممکن است این سؤال به ذهن برسد که صبر معمولاً مربوط به مصیبت و گرفتاری است؛ نعمت که نیاز به صبر ندارد، بلکه مصیبت است که انسان را محتاج صبر میکند.
وی افزود: نکته دقیق همینجاست در برابر مصیبت، واکنشها متفاوت است یک نفر در برابر مصیبت فقط آه میکشد و تحمل میکند و اجر میبرد، اما نگاهش تغییری نمیکند. یک نفر صبوری به خرج میدهد و مصیبت را تحمل میکند، اما نگاه عمیقتری ندارد اما «صبر شاکرین» یعنی چه؟ یعنی انسان در عین اینکه مصیبت را مصیبت میداند، نگاهش به آن تغییر میکند.
نماینده ولیفقیه در استان سیستان و بلوچستان تصریح کرد: وقتی انسان باور داشته باشد که خدای رحمان و رحیم، خدایی است که محبت، عاطفه و لطف او با محبت پدر و مادر خصوصاً مادر قابل قیاس نیست و در عین حال قدرتش بینهایت است و تدبیر همه امور به دست اوست، نگاه انسان به مصیبت متفاوت میشود.
وی ادامه داد: انسان با خود فکر میکند چه شده است که من دچار بیماری شدهام؟ چه شده است که گرفتار این مصیبت شدهام؟ چه شده است که در معیشت دچار سختی شدهام؟ اگر واقعاً مصلحت من در سلامتی کامل، رفاه کامل و شرایط ایدهآل بود، خدایی که قدرت بینهایت دارد، میتوانست همه اینها را برای من فراهم کند پس وقتی این اتفاق نیفتاده، حتماً حکمتی در کار است.
آیتالله محامی تأکید کرد: اینجاست که انسان به جای صرفاً تحمل مصیبت، به شکر میرسد؛ نه شکر زبانی و تعارفی، نه شکر متلکگونه که فقط بگوید «خدایا شکرت»، بلکه شکری که از فهم و درک ناشی میشود یعنی انسان میفهمد که این مصیبت، در دل خودش لطف دارد و در مسیر رشد اوست.
وی با اشاره به اوج این نگاه در سیره اهلبیت(ع) افزود: این معنا را میتوان در رفتار امام حسین(ع) در کربلا دید تاریخنگاران کربلا نقل کردهاند که من ندیدم عربی را که هرچه اطرافیان و خاندانش بیشتر به شهادت میرسند، بشاشتر، آمادهتر و مقاومتر شود و امام حسین(ع) هرچه مصیبتها سنگینتر میشد، آمادهتر برای تسلیم در برابر اراده الهی میگردید.
نماینده ولیفقیه در استان سیستان و بلوچستان خاطرنشان کرد: این همان «صبر شاکرین» است؛ صبری که همراه با فهم، معرفت، شکر و تسلیم است، نه صرفاً تحمل درد.
نماینده ولیفقیه در استان سیستان و بلوچستان در ادامه به بخش دیگری از دعا اشاره کرد و گفت: «و عمل الخائفین»؛ خدایا عمل کسانی که از تو میترسند را به من عطا کن اگر انسان از خدا نترسد، مسیر را اشتباه میرود البته خوف باید همراه با امید به رحمت الهی باشد.
وی افزود: عبادتها سه دستهاند؛ عبادت عبید که از ترس عذاب است، عبادت تجار که برای رسیدن به پاداش و بهشت است، و عبادت احرار که نه از ترس جهنم و نه به طمع بهشت، بلکه صرفاً برای خداست.
آیتالله محامی با تأکید بر اینکه عبادت انسان را به یقین میرساند، گفت: عمل درست، فکر و اندیشه انسان را هدایت میکند و معرفت را افزایش میدهد در مقابل، گناه باعث آلودگی دل، کاهش ایمان و افت معرفت میشود و انسان را به عاقبت بد میکشاند.
وی در جمعبندی سخنان خود اظهار داشت: صبر، عمل صالح و یقین، عناصر اساسی بندگی هستند و اگر عمل درست باشد، صبر و مقاومت شکل میگیرد و در نهایت یقین حاصل میشود و در کنار خوف از خدا، باید امید به فضل الهی را نیز تقویت کرد.
